ZASTAL ZIELONA GÓRA - STRONA OFICJALNA

Historia zielonogórskiej koszykówki do roku 2010

Rozwój koszykówki w Zielonej Górze rozpoczął w 1946 roku Julian Nalepa w Klubie Sportowym „Zieloni”. Zespół występował początkowo w poznańskiej klasie B, a po zajęciu w niej I miejsca awansował do klasy A. W tym czasie w mieście działały jeszcze inne kluby prowadzące sekcje koszykówki. Były to „Włókniarz”, „Społem”, SPP, „Stal”. Zielonogórska koszykówka mocno stanęła na nogi po przybyciu do Zielonej Góry z Gniezna dobrych zawodników, a później instruktorów i działaczy: Lecha Birgfellnera oraz Cyryla Majerowicza. W początkach lat sześćdziesiątych najlepszą drużyną męską, dominującą nie tylko w mieście, ale i województwie, była „Lechia”, która regularnie grała w III lidze i walczyła o awans do I ligi. Rozwijał się również „Zryw”, specjalizujący się przede wszystkim w szkoleniu młodzieży. Po reaktywacji przez Polski Związek Koszykówki rozgrywek II ligi od sezonu 1966/67 uczestniczył w nich zespół zielonogórskiej „Lechii” (od sezonu 1968/69 pod szyldem „Zastal”). Na drugoligowych parkietach zielonogórzanie występowali do 1984 roku kiedy to pod wodzą Tadeusza Aleksandrowicza wywalczyli historyczny awans do I ligi. Najlepszymi zawodnikami w tamtych latach byli: Cz.Protasewicz, R.Naruszewicz, G.Fiedorowicz, J.Łychmus, A.Naruszewicz, Z.Kuleczka, R.Nowacki, P.Galant, R.Czarkowski, K.Kaczmarek, P.Wysocki, K.Machalica, M.Markuszewski, P.Olczak, R.Herdzyński. Do nich dochodzili inni, młodzi, utalentowani tworząc kolejne teamy. Systematyczny rozwój koszykówki w Zielonej Górze był w głównej mierze zasługą trenerów prowadzących zespół na przestrzeni lat: L.Birgfellnera, J.Czyszanowskiego, A.Gołaszewskiego, R.Grochowiaka, C.Majerowicza, M.Misiaka, M.Pawłowskiego, T.Sajdy, L.Siwickiego, B.Turłowicza czy T.Aleksandrowicza.

W I lidze „Zastal” grał 14 sezonów z dwuletnią przerwa w latach 1996-1998, zyskując miano solidnego zespołu opartego na wychowankach. Procentowała wieloletnia praca od podstaw. Trzon zespołu stanowili m.in. Cz.Bortnowski, P.Galant, K.Kaczmarek, M.Kaczmarek, T.Krzyżyński, M.Łukowski, R.Naruszewicz, R.Mazur, J.Michałowski, R.Nowacki, P.Olczak, J.Posioł, P.Wysocki. Pierwszy sezon w ekstraklasie był trudny, w kolejnych dziewięciu zielonogórzanie kwalifikowali się po rundzie zasadniczej do pierwszej ósemki zajmując miejsca IV-VIII. W sezonie 2000/2001 opuścili parkiety ekstraklasy i zostali zdegradowani do grupy północnej 2 ligi. Wielu uważało, ze jest to koniec koszykówki w Zielonej Górze. Jednak grupa miłośników koszykówki 23 lipca 2001 roku powołała do życia Sportową Spółkę Akcyjną Grono – która po aprobacie PZKosz. oraz porozumieniu z Klubem Sportowym „Zastal” – przejęła prawo do gry w II lidze koszykówki mężczyzn. Klubem kierował od początku Rafał Czarkowski, który został Prezesem Zarządu Grono SSA. Już w kolejnym sezonie zielonogórzanie awansowali do I ligi gdzie występowali przez siedem kolejnych sezonów. Zastalowcy regularnie występowali w rundzie play-off, trzykrotnie będąc o krok od awansu do ekstraklasy. W sezonie 2009/2010 zespół zajął 2 miejsce w rozgrywkach I ligi i zyskał prawo występów w Polskiej Lidze Koszykówki.

Sezon 2010/2011- Mocny debiut Zastalu.

Przed rozpoczęciem sezonu 2010/2011 Tauron Basket Ligi wielu fachowców zastanawiało się jaką rolę odegra w nim beniaminek z Zielonej Góry. Dominowało przekonanie, że Zastal czeka trudna walka o utrzymanie w ekstraklasie. Klub oparł krajową część składu na sześciu zawodnikach, którzy wywalczyli awans. W kadrze znaleźli się liderzy pierwszoligowej drużyny Marcin Chodkiewicz, Marcin Flieger, Jarosław Kalinowski, Grzegorz Kukiełka, Maciej Raczyński i Rafał Rajewicz. Nowymi polskimi koszykarzami, po których sięgnęło Grono SSA byli Jakub Dłoniak i Tomasz Kęsicki. Skład uzupełniono obcokrajowcami. Jako pierwszy w Winnym Grodzie pojawił się Serb Zarko Comagić, później Trenton Marshall i Walter Hodge, który wkrótce stał się jedną z gwiazd ligi. Wreszcie tuż przed inauguracją rozgrywek skład uzupełnił doświadczony Chris Burgess. Zespół oceniano jako interesujący, ale Zastal nadal zaliczano co najwyżej do ligowych średniaków. Tymczasem drużyna prowadzona przez Tomasza Herkta fenomenalnie rozpoczęła sezon. Wygrana z obrońcą tytułu mistrzowskiego Asseco Prokomem, zwycięstwa nad Siarką, PBG Basketem, Treflem czy Anwilem wywarły duże wrażenie na całym środowisku. Efektowna i skuteczna gra zastalowców szybko zyskała też liczne grono sympatyków, a hala Centrum Rekreacyjno-Sportowego, w której zielonogórzanie rozgrywają mecze wypełniała się po brzegi przy okazji ich kolejnych ligowych występów. W połowie rudy zasadniczej Zastal zanotował jednak spadek formy. Na serię porażek klub zareagował wzmocnieniami. Do składu dołączyli David Burgess oraz James Maye. Zielonogórzanie znów zaczęli wygrywać i liczyć się w walce o play-off. Do końca rundy zasadniczej Zastal miał realną szansę awansować do ósemki najlepszych zespołów w kraju. Ostatecznie do szczęścia zabrakło zaledwie jednej wygranej i w drugiej części sezonu zespołowi zamiast walki o medale pozostała jedynie walka o utrzymanie. Tomasz Jankowski, który w trakcie rozgrywek zastąpił Tomasza Herkta na stanowisku I trenera, dobrze przygotował Zastal do fazy play-out. Efektem tego była seria zwycięstw i dziewiąta lokata w tabeli. Klub swój debiutancki sezon w Tauron Basket Lidze zakończył dwoma mocnymi akcentami. Działaczom udało się zatrzymać w kadrze na kolejny rok lidera zespołu Waltera Hodge’a, a frekwencja na trybunach okazała się najwyższa w kraju. Każdy mecz ligowy w Zielonej Górze obejrzał średnio prawie cztery tysiące widzów.